Als de wolken zich uitstorten, voel je dan hun pijn?
Als de bloem sterft, ruik je dan het verfrommelde bloemblaadje als een mislukking?
De zon schijnt, maar er is geen licht hier
Alleen schaduwen, het licht zal voor altijd langs je heen schijnen…
Autisme Storm.
De lente waaide voorbij,
zoals ook de winter was voorbij gevroren.
Er leken geen seizoenen meer
sinds de herfst zijn twee opvolgers ontbladerde.
.
Het bleef koud, nat en kil
en de vijfde maand sukkelde van de kalender.
.
Zwangere wolken dreven eindeloos voorbij,
alsof de zon ophokplicht had gekregen.
Het weer leek niet meer van de grond te komen
met temperaturen onder vijftien graden.
.
De terrassen vochten met de politiek en plexiglas
als openluchtzwembaden voor mensen met kleren aan.
.
Het ging ooit wel weer goed komen,
als de staatsgreep van de herfst werd verslagen
door een leger van warmte en zonnestralen
en we vol nostalgie zouden terugdenken aan die eeuwige herfst.
.
Autisme Storm.
Dromen van de dag
Dat wolken nog bewogen
En mij voortsleepten naar morgen
Toen de koffie nog heet werd gedronken
Zoeken naar de dag
Dat de bloemen nog kleurden
Door aan potlood hangende kinderen
Toen de klas nog een school met meester was
Vergeten die dag
Dat knuffelen nog mocht
Door lichamen te laven met wisselende contacten
Toen de wereld ons dorp was
Begraven die dag
Van bubbels in glazen
Onze agenda een bibliotheek
En we dansten op het ritme van de regen
Hoop op een dag
Dat we opnieuw lachen met nonkel Atsjoem
Vakantie weer reizen naar ver weg is
En muggen onze enige tegenpartij
Autisme Storm.
Als de wolken grijs en kil zijn
De bomen dor en dood
En het huis weent en schreeuwt
Om wat verloren lijkt
Weet dan dat een stille zucht
De wolken verdrijft
Een heldere druppel
De bomen betoverd
En een kleine kaars
Het huis weer leven geeft
Autisme Storm.
Uit de schoot van de wolken
Kwam slechts één druppel met voorsprong
Ik dacht opnieuw aan het leven
Waarom had ik zo spoedig het ouderlijk huis verlaten?
God was mijn bestemming
Zou ik ontsnappen of weer in het stof bijten?
Mij binden aan het lot van iemand anders?
De tijd vloog voorbij zoals de wind
In het midden van de oceaan
De mond van een mooie oester opende zich
Een parel kwam tevoorschijn
Mensen aarzelen en denken
Als ze de ouderlijke stek verlaten
Maar de vlucht uit het vertrouwde huis
Kan nieuwe druppels uit wolken laten neerdalen
Autisme Storm.
Soms lijken woorden bergen
Die emoties verbergen
Een uniek moment dat moment
Niemand die de wolken kent
Ze verhullen de pracht van rots en groen
Zo is het nu, zo was het toen
Elke seconde een andere beeld
Nooit went, nooit verveelt
Omdat alles constant verandert
En de toekomst zo meandert
Woord na woord
Tot een zin ontspoort
Tussen het heden en verleden
Steeds nieuwe paden betreden
Honderd duizend treden
Beneden naar het verleden
Omhoog naar de toekomst
Een blik die ons verwent
Autisme Storm.
De overspelige spoeling van het lot.
Je kwam aan land en vaagde alle zekerheid weg.
Het zout in de lucht en de zoete vis verloren.
De palmen die zich omdraaien tot de olie bezwijkt.
Het rendier verloren in een toendra van oerwoud.
De zon die uitdooft en de wolken die licht geven.
De mensen die braaf en goed waren en de dieven echt stout.
De zee weer blauw en de zondag weer rust.
Het lot was evenwel verloren.
Al duizenden jaren een zoutpilaar van ons bestaan.
Autisme Storm.
Een grijze golf van mist en dauw overspoeld het vlakke weiland.
De zon gaapt een lichtrode adem boven het aards bestaan.
De trein kent zijn bestemming en hobbelt tussen bomen en akkers.
Een vlucht van het platteland naar de grootstad.
Een nieuwe geeuw van de ochtendzon duikt onder de wolken en streelt moeder aarde.
De trein ruikt zijn maatjes en snelt naar de hoofdstad.
De grijze golf verliest het gevecht met de rode vlammetjes.
Het blauwe uur tussen dag en nacht maakt plaats voor een zonnige herfstdag.
De stad krijgt zijn kleur, de nacht verdween langs de achterdeur.
Autisme Storm.
Als ik wil gaan varen, moet de zee eerst bedaren.
Als ik wil vliegen, mogen wolken de zon niet langer bedriegen.
Als ik wil lopen, mag de inspanning mijn adem niet langer kopen.
Als ik wil rijden, moet alle verkeer eerst wijken.
Als ik wil dromen en moeilijk doen, dan ben ik wel goed bezig. 🙂
Autisme Storm.
Autisme Storm 