Slechte dag

Foto: Style Hunters op Flickr.com.

Er zijn dagen en nachten dat je plots ontwaakt

Maar de nachtmerrie niet verdwenen is

Dat je wil plannen, leuke dingen

Maar het lukt niet iets te verzinnen

Dan wil je roepen, luid om hulp

Maar kruip je angstig terug in je schulp

Kon ik maar gewoon doen

Zoals vroeger, zoals toen

En zeuren over zaken, groot en klein

Waar we nu blij om zouden zijn

Kon ik maar een knuffel geven

De grootste in heel mijn leven

Sorry zeggen omdat het gisteren

Mijn dag niet was

En dank u omdat je toen wou luisteren

Mijn zorgen zachtjes in jou oor fluisteren

Weet dan dat ik er morgen ook zal zijn

Voor jou problemen, voor jou pijn

Autisme Storm.

Verdwenen totempaal

Oh gele totempaal, waar zijt gij nu heen?

Waarom brengt gij vandaag zoveel zoekenden op de been?

Jarenlang stond gij daar aan het restaurant.

Trouw op post voor bezoekers in heel Nederland.

Werden al die eet- en drinkgelagen jou te veel?

Of wou je opeens groen wezen en niet langer geel?

Steeds was jij trouw op post.

Met een gratis glimlach die niks kost.

Kwamen treurende indianen jou vannacht halen?

Dachten ze om een gele totempaal gaat toch niemand malen?

Wou je zo opeens dan de oversteek maken?

Of moest je dringend weg voor louche zaken?

Lieve gele totempaal, kom snel weer naar huis.

Het is een oproep van jou vriend, de schuurbuikmuis.

Autisme Storm.