Dromen

Dromen van de dag

Dat wolken nog bewogen

En mij voortsleepten naar morgen

Toen de koffie nog heet werd gedronken

Zoeken naar de dag

Dat de bloemen nog kleurden

Door aan potlood hangende kinderen

Toen de klas nog een school met meester was

Vergeten die dag

Dat knuffelen nog mocht

Door lichamen te laven met wisselende contacten

Toen de wereld ons dorp was

Begraven die dag

Van bubbels in glazen

Onze agenda een bibliotheek

En we dansten op het ritme van de regen

Hoop op een dag

Dat we opnieuw lachen met nonkel Atsjoem

Vakantie weer reizen naar ver weg is

En muggen onze enige tegenpartij

Autisme Storm.

Mijn vogel

Mijn vogel lief, mijn lief
waar ben jij als ik zoeken ga,
als ik je niet vinden kan,
dan heb jij mij al gevonden al.

Want jij bent nooit ver weg,
jij bent altijd dichtbij,
als ik denk je zoeken moet,
dan heb jij mij al gevonden snel.

Als ik merk, je zit weer in de lucht,
dan kwetter jij al vlug,
’t was koud zo aan de grond,
dus nam ik maar de vlucht.

Ach vogel, waarom jij
waarom zo ver van mij,
verloren pluim, sneeuwpoot
het leven lijkt wel dood.

Een wolk, ze dreef voorbij
een hond, die keek naar mij
een kind, dat zocht een bal
maar vinden lukte niet.

Acht vogel, hartendief
de wind, die stal mijn lief
doch treuren hoef ik niet,
je zit gewoon naast mij.

En als je weer eens vliegen gaat,
mij in de steken laat,
dan schijnt voortaan de zon,
in mijn hart waar alles begon.

Autisme Storm.

Bestemming later

Te veel balast

Achter mij gelaten

Te veel balast

Te lang meegesleurd

Naar een toekomst van beton

Onsmeltbaar voor de middernachtzon

Drukkend op slapen en oorgaten

Testament van het verleden

Balast van een last

Belast zonder waarde

Balast opnieuw verkast

Gebeten door het verleden

Gesmoord door het heden

Zoekend naar morgen

Die een kopie blijkt van vandaag

Gedood door de zoektocht

Versmoord door de rite

Verdronken in de algemeenheid

Bezweken aan de noodzaak

Te zijn zoals iedereen

Te doen zoals iedereen

Te verliezen zoals iedereen

Oude muizen in nieuwe huizen

Nieuwe huizen in oude straten

Oude straten in een nieuwe stad

Volgepropt met oude muizen

Kon ik maar ontsnappen

Kon ik maar verslaan

Kon ik maar vergeten

Donkere dromen en oude bomen

Kon ik maar ademen

Kon ik maar leven

Kon ik maar lopen

Naar bestemming later

Naar een wereld zonder zorgen

Autisme Storm.

Zoeken naar licht

Ik vond de zoetheid in het witte licht

Van een broeihete ijskast

Omgeven door speeltjes die leefden

In een verleden en toekomst

Waar beertjes zaten in het brood

En vlinders dartelden olifanten groot

Ik vond de zuurheid in het gele licht

Toen de ijskast begon te smelten

En fonteintjes keukenmieren deden laven

Aan jenever met citroenijs

Van een kofschip dat niet wou drijven

In de zwaarte van het heden

Ik vond de zachtheid in het groene licht

Toen marsmannetjes stonden te wachten

Met witte mondmaskertjes op de lijnbus

En ze vergaten te vragen

De eindhalte van hun avontuur

In vond de rust in het zwarte licht

Omdat niemand daar knipperde

De was daar droogde en weekte zonder draden

Een eengemaakte geur van de ontplofte zomer

Na de staatsgreep op de lente

Die we nog steeds niet konden aanvaarden

Autisme Storm.

De rustige kant van het bed

Ik lag aan de rustige kant van het bed

Waar het water niet doorsijpelde naar de andere kant

Omdat die andere kant er niet was

Nu niet en gisteren ook al niet

Ook al trachtte mijn kwast de bovenhand te halen

En deed hij alsmaar harder zijn best

Ook al greep ik er niet naast

Het bleef een doe-het-zelf-zaak

In de recessie van het oude doen

Een leegte in het offerblok

Dat wegdeemsterde in een verlaten kerk

Van ongelovigen en verworpenen der aarde

Die een extra toegang zochten

Aan de achterkant van de hemelpoort

Autisme Storm.

Anonieme gelukzoeker

Door de nood zwaar in het rood

Ellende aan een radeloze vlucht ontsproot

Eenzame sardien in een helse vloot

Overleef je of wordt het de dood

Jou hart moeders’ smart

Jou leven te vroeg getart

Verzuip jij als een onbekende

Die vluchtte en rende

Geen letter over jou in de krant

Radeloze op zoek naar een land

Waar alles beter zou zijn

Naar een paradijs zo fijn

Maar haal je ooit de bestemming

Of cirkel je in een doodsring

Een kans zo klein

Ontvluchten die pijn

Armoede, oorlog en geweld

Leven op een vuilnisbelt

Een hart van hoop

Een toekomst te koop

Een verleden begraven

Een dorst snel laven

Maar hoe onzeker is de toekomst

Een boot als een zeepspons

Golven te hoog

Dromen te groot

Het verre land ligt te ver

Enkel rest ons een ster

Die in jou naam zal schijnen

Wanneer jou leven zal verdwijnen

Vluchteling je stierf niet alleen

Voor jou geen traan, geen geween

Een anoniem graf in een havenstad

Want ze hebben het gehad

Met zij die zoeken en vluchten

Waarvoor we niet langer zuchten

Maar aanvaarden wat niet te aanvaarden is

Ze hebben pech, ze hebben het mis

Ze mogen zinken en verdrinken

Zonder knipperen of verpinken

Hun dood heeft immers geen waarde

In onze steen van harde aarde

Autisme Storm.

De zoektocht

Pristina in Kosvo.
Foto: f.x. op Flickr.com.

Het zoeken, het vragen, het snel willen behagen

Met standaard woorden en gekende vragen

Een elektronische snelweg van verloren dagen

Met leugens, gefake, afwerpen van meerdere lagen

Zo naakt en zo bloot

Zo klein en zo groot

Ik zocht en verloor

Geen liefde, maar goor

Het zoeken, het vragen, het snel willen behagen

Versleten mijn jeugd, mijn jonge adonis dagen

Het was geen verhaal

Het was heel banaal

Veel verdriet en veel pijn

Waar ik niet hoor te zijn

Het zoeken, het vragen, het snel willen behagen

Een verslaving van begeerte die velen beklagen

Een dondere ziel komt zomaar naar boven

Waar men alles en meer zal gaan geloven

Een muisklik, een sweep

Om aandacht hij riep

Doch bespot door een creep

Zijn vertrouwen een vergiet

Autisme Storm.

De kans

Het blijven zoeken naar een verleden

Met elk laagje overhoop gelegen

Met zoveel vragen, zoveel zorgen

Altijd gisteren, nooit eens morgen

Het harde metaal krast over zieke zielen

Ze hielden ons voor gek en randdebielen

Ze deden ons wat aan, elke dag en elk jaar

Achter elke hoek angst voor ieder gevaar

Verscholen in een schelp zo diep

Die onder zee om hulp riep

Tranen gelaten, smart en veel pijn

Waarom nog leven, waarom nog zijn

De stekker eruit, de stekker erin

Afscheid genomen, een nieuw begin

Laat ons de zorgen, laat ons het verleden

We beginnen opnieuw, we kijken naar heden

Wat was komt nooit meer helemaal goed

Maar herpak je met kansen en nieuwe moed

Kijk nu vooruit, vergeef hen die kwaden

Ze wisten niet beter met domme domme daden

Spring er zelf in, het leven opnieuw

Je hebt nu een kans, je hebt nog een ziel

Autisme Storm.

Waarom zoek ik toch een naam?

(Liedtekst:)

Hoe zal het ooit zijn

Kon jij mij dat toch zeggen

Verdriet is er zo plots

En waarom is het weer daar

We hadden het zo fijn samen

Zo vroom als geen enkel paar

Dan maakte ik alles stuk

En verdween plots ons geluk

Waarom maak ik alles toch zo moeilijk

Waarom is moeilijk toch mijn ding

Waarom zoek ik toch een naam

Met jou kaartje in mijn hand

Hoe zal het verder gaan

Kon jij mij dat maar zeggen

Ruzie hebben wil ik niet

Ik weet niet waarom het weer gebeurt

Ik weet met jou leven is een paradijs

Met een palmboom of wel tien

Dan begeef ik mij op glad ijs

En verdwijnt dat paradijs

Waarom maak ik alles toch zo moeilijk

Waarom is moeilijk toch mijn ding

Waarom zoek ik toch een naam

Met jou kaartje in mijn hand

Hoe werd vreugde, dan verdriet

Kon jij mij dat toch zeggen

Jouw pijn doen wil ik niet

Ik weet niet waarom ik zo doe

Ik weet: we hadden een hele toekomst

Dromen van een reis en poolbar

Dan steekt de donderwolk plots op

En verdwijnt de zonneschijn

Waarom maak ik alles toch zo moeilijk

Waarom is moeilijk toch mijn ding

Waarom zoek ik toch een naam

Met jou kaartje in mijn hand

Waarom maak ik alles toch zo moeilijk

Waarom is moeilijk toch mijn ding

Waarom zoek ik toch een naam

Met jou kaartje in mijn hand

Waarom kan het niet eens makkelijk

Laat ons makkelijke paden kiezen

Ik ken alvast een goede naam

Met jouw hartje in mijn hand

Autisme Storm.

Zinloos zoeken

De vermoeidheid van het zinloos zoeken

Naar een betere wereld die niet van deze wereld is

Het najagen van dromen die jou achtervolgen

Naar een aards paradijs dat niet aards en paradijselijk blijkt

Maar een last op verdwenen schouders

Afgesleten en afgehuild door door de jaren

Het besef dat elke uitspatting jou lichaam versplinterd

Als een wrak dat wraak neemt op de vrede

Een zoektocht als een Dodentocht met kruisen

Doorkruisen wij elke redelijkheid en zeden

Om te verdwalen in een verdwaald bos

Dat jou de weg komt vragen

Om te horen zeggen:

Ik keer om naar waar het begon

De toekomst ligt in het verleden

Toen de toekomst nog simpel was

En het verleden de inspiratiebron van heden

Autisme Storm.

Dit delen:

Dit delen:

Dit delen:

Dit delen:

Dit delen:

Dit delen:

Dit delen:

Dit delen:

Dit delen:

Dit delen: