Hand in hand
Een nieuwe band
In eigen land
Aan het strand
Korrels van zand
Een haaientand
Onverwachts beland
Overmand
Emotionele rand
Want
Rood verbrand
En
Zwemshort die spant
Autisme Storm.
Een lange uitgerekte zoen gaven zij elkaar
Het donkere meer en de houten boot zowaar
Verloren in de ondergaande zon
Smachtend naar meer als het kon
Ze werden een voor de dag verdween
En zonder elkaar konden ze nergens heen
Vrienden bij dag, kameraden bij nacht
Tot een nieuwe rimpel hen verder bracht
De smachtende lippen van het klotsende water
De droom van een zoon en zijn oude vader
Een pennentrek in het doorzichtige nat
Meer dat moois, meer van dat
Meer van vandaag, meer van morgen
Een fantastische dag zonder zorgen
Autisme Storm.
De overspelige spoeling van het lot.
Je kwam aan land en vaagde alle zekerheid weg.
Het zout in de lucht en de zoete vis verloren.
De palmen die zich omdraaien tot de olie bezwijkt.
Het rendier verloren in een toendra van oerwoud.
De zon die uitdooft en de wolken die licht geven.
De mensen die braaf en goed waren en de dieven echt stout.
De zee weer blauw en de zondag weer rust.
Het lot was evenwel verloren.
Al duizenden jaren een zoutpilaar van ons bestaan.
Autisme Storm.
Geel is het licht. Geel is de dag. Geel is de zon en de kracht.
Ook groen. De natuur en het leven.
Maar als alle kleuren samen komen is er enkel zwart. En dan licht. Sterker dan wij kunnen zien met onze ogen.
Geel is niet geel. Groen is niet groen. Zwart is niet donker.
Het zijn duizenden kleuren alle-tezamen. Wij simpele onnozele mensen zien geen kleuren. Wij denken alleen dat we kleuren kunnen zien.
Water is wit of is het blauw? De zee is groen, grijs of is het appelzeeblauw?
Wij zien geen kleuren. Omdat ons mens-zijn zijn beperkingen heeft (zoals een autist).
De kleur van elk karma omvat de ziel. Als de ziel gaat leven na een korte winterslaap, krijgt het karma zijn kleur.
Autisme Storm.
Een grijze golf van mist en dauw overspoeld het vlakke weiland.
De zon gaapt een lichtrode adem boven het aards bestaan.
De trein kent zijn bestemming en hobbelt tussen bomen en akkers.
Een vlucht van het platteland naar de grootstad.
Een nieuwe geeuw van de ochtendzon duikt onder de wolken en streelt moeder aarde.
De trein ruikt zijn maatjes en snelt naar de hoofdstad.
De grijze golf verliest het gevecht met de rode vlammetjes.
Het blauwe uur tussen dag en nacht maakt plaats voor een zonnige herfstdag.
De stad krijgt zijn kleur, de nacht verdween langs de achterdeur.
Autisme Storm.
Wanneer de herfst langs de bladeren begint te schuren, zal het wachten op de winter niet lang meer duren.
De zon zal alsmaar minder schijnen. De laatste kleuren van de mooie herfst verdwijnen.
Van natuur in kleurenpracht naar welterusten fauna en flora, slaap zacht. Jullie tijd is gekomen. Wat rest zijn de laatste dromen.
De vrieskou is in het land. Koning winter aan de overhand.
De nerven van ons bestaan laten zich één voor één gaan. Hun laatste uren gekomen, slechts kaal nu alle bomen.
Laat mij niet sterven in de winter. De lente, de zomer, de herfst tot ginder.
Laat mij dromen van alle seizoenen. Geef mij liefde, warmte en duizend zoenen.
Laat mij lente, zomer en mijn oude dagen slijten in de herfst. Maar mijn waardigheid is geen open werf.
Als mijn benen zijn versleten heb ik nog mijn wankel geweten. Als ik traag word als een slak, maak van mijn dagelijks geluk dan mijn levensvak.
Laat mij antiek, Ambiorixen in Tongeren, maar nooit verdorsten of verhongeren.
Maar als zout blijft neerdalen in open wonden. En mijn lichaam en geest draaien in een alsmaar kleiner ronde.
Dan hoef ik geen rondje winter meer. Dan wil ik geen laatste seizoen en heel veel zeer.
Als ik niet langer kan dromen, hoeft de winter niet meer langs te komen.
Dan wil ik in jou armen vertoeven en daar in de herfst mijn laatste paddenstoelen zoeken.
Autisme Storm.
Lichtjes stotend vooruit komend glijdt de grijze snuit over kiezel, houten ladders en ijzeren sporen in sliertjes van smog en dauw het Zennedal binnen.
De grijze blokdozen te groot uitgevallen als lange slierten schaamhaar kijken neer op de oude loco breack met vele koppelingen.
Het betonrot zoekt factor 50 om zich te beschermen tegen de prikkelende juni-ochtendzon.
Als een fenix herrijst verder de nieuwe living van het Noordstation.
Toch vele pendelaars zoeken geeuwend en klauterend uit zitbanken, treinstellen, trappen en roltrappen een veilige stek in hun ‘9 to 5’ weekresidentie al in zuidelijke of centrale oorden.
De zon kijkt toe, de stadsvos gaat slapen, de stad ontwaken.
Autisme Storm.
Hij graaide zich een weg naar boven
Maar veel had hij niet te beloven
Dus bleef hij maar liggen en zitten
En stilletjes verder pitten
Tot een prik van een zonnestraal
Dagelijks, niet meer banaal
Een einde maakte aan zijn heerschappij
Van de smoor die krijgde gij
Autisme Storm.
Als ik wil gaan varen, moet de zee eerst bedaren.
Als ik wil vliegen, mogen wolken de zon niet langer bedriegen.
Als ik wil lopen, mag de inspanning mijn adem niet langer kopen.
Als ik wil rijden, moet alle verkeer eerst wijken.
Als ik wil dromen en moeilijk doen, dan ben ik wel goed bezig. 🙂
Autisme Storm.
Schurende korrels botsen tegen metalen plaatjes en bakstenen.
Een mist, een wolk van bruin stof.
Libanon. Syrië. Woestijn.
Een bruine stofwolk.
Bruine peetjes in klei. Van stof tot mens gemaakt.
De snelheid van het stof, de zandkorrel, de mist van een bruine storm.
De kameel is stil. Met vier.
De koekoek roept als een ambetant beest dat niet kan ‘doordutten’ tot de noen, maar een ‘ratrace’ houdt elke dag met de stralen van de zon.
Gezoem van een rijdend schip.
En nog één! Zwaarder. Trillingen. Zoals de vibratie van een zandstorm.
Huizen dansen op hun palen en een water van cement.
Paalwoningen in een karkas van ijzer gevlochten in ‘concrete’.
De luie vogels zijn afwezig.
De zotte morgen is weer begonnen.
Zotte morgen van maandag tot vrijdag, maar woensdag niet.
Toekedoeng.
Ribbel na ribbel in de verzinkende eenheid van asfalt- en betonstroken.
Geluid van links naar rechts. Van rechts naar links.
Elke bult voelend in kermen van krakend ijzer en hard rubber.
Stomme koekoek! Hou je mond! Leg een ei in andermans nest.
Nieuwe dag, waarom overslaap jij je nooit eens?
Autisme Storm.
Autisme Storm 