Het huis van mijn opa

Foto: Neil Moralee.

Daar waar de mierzoete thee onze adem bedwelmd

Waar zijn liefste niet langer onze magen verwent

Vertoefd mijn opa één met flinterdunne nicotinestok

Keffiyeh van koffieprut en vervlogen sneeuwvlok

Roken maakt de longen proper zegt hij

Met een blauwgrijze bloemkool erbij

Zijn overhitte lichaam, gekoeld door parels zo puur

Tranen geklierd tot oude wijn: venijn en zuur

Getinte rimpelpoten met bruine nagelriemen

Borstelsnor van vrijheid en Koerdenlied

Verhalen over de bergen, vrienden van ons

Een thuis zonder land, een huis zonder spons

Gedragen langs weidenbloemen op schone dagen

Stut ik nu ook opa in dit handgeweven huis

Tot de val van zijn asem, zijn vrucht tot het kruis

Autisme Storm.

Zoeken naar licht

Foto: Lunis’s Dollhouse.

Ik vond de zoetheid in het witte licht

Van een broeihete ijskast

Omgeven door speeltjes die leefden

In een verleden en toekomst

Waar beertjes zaten in het brood

En vlinders dartelden olifanten groot

Ik vond de zuurheid in het gele licht

Toen de ijskast begon te smelten

En fonteintjes keukenmieren deden laven

Aan jenever met citroenijs

Van een kofschip dat niet wou drijven

In de zwaarte van het heden

Ik vond de zachtheid in het groene licht

Toen marsmannetjes stonden te wachten

Met witte mondmaskertjes op de lijnbus

En ze vergaten te vragen

De eindhalte van hun avontuur

In vond de rust in het zwarte licht

Omdat niemand daar knipperde

De was daar droogde en weekte zonder draden

Een eengemaakte geur van de ontplofte zomer

Na de staatsgreep op de lente

Die we nog steeds niet konden aanvaarden

Autisme Storm.

Koffie

Foto: Drey.

Het zwarte goud

Toverde bitterheid op zijn tong

Zout tussen bubbels en benen

En een warme gloed tussen Adam’s appel

Die neerdaalde door tepels en dijen

Om te verdwijnen in een zure massa

Kolkend van verlangen naar meer

Om een hongerende dorst te stillen

In een mok van vertrouwen

In een gevoel van herkenning

En een opstoot van energie

Om de volgende minuut te halen

En het volgende uur hopelijk ook

Tot de zwarte geest is uitgewerkt

En schreeuwt om een nieuwe drug

Chinese rover

Foto: Albert Wirtz.

Als een sneeuwtapijt bij het ontwaken in maart

Kwam jij ons storen

Onze dromen doorboren

Verscheurde jij de wereld in een rotvaart

Wat hebben wij jou misdaan

Waar kwam jij plots vandaan

We hadden nog niet eens ontbeten

We wilden nog met één of andere reden

Maar jij had ons al in jou macht

Verscheen dronken en zo verdacht

De sake benevelde jou goddelijke lichaam

Met stekels als blikkenopeners

Met doordringend zuur uit een citruspers

De toekomst schoof op een lange baan

Misschien ben je straks even weg

Een halte voor een nieuwe pech

Neem je de zeis weer in jou hand

En maak je ons weer van kant

Waarom konden we niet praten

Waarom hebben we het raden

Waarom was er geen dialoog

Voor je ons helemaal leeg zoog

Kon ik maar net als jij binnendringen

En jou overhalen tot andere dingen

Wat is er met jou Chinese draak

Schiet jij steeds weer ontzettend raak

Geef mij jou hand jij boze rover

Ontwapen nu en geef je over

Autisme Storm.