Elke droom heeft zijn prijs

Foto: International Fiber Collaborative, Inc. op Flickr.com.

Elke droom heeft zijn prijs

Bloed, zweet, opoffering

Geproefd na mislukking, tranen en hopeloze zuchten

Zou succes twee keer zoeter lijken

Handen die naar de hemel durven reiken

Een zon die hun ogen kan verblinden

De hoogste pieken zijn er om te bereiken

Alleen door hen die durven te geloven

Laat de tegenslagen je ziel niet storen

Of je ogen afleiden van het uiteindelijke doel

De weg naar het paradijs is geplaveid met stenen

Zelftwijfel, tegenslagen, te veel onbekenden

De zeeën mogen turbulent en diep lijken

Maar je kunt de diepte niet beoordelen tenzij je springt

De sensatie van het zwemmen tegen de stroom in

Kan niet worden ervaren door het bewonderen van de golven vanaf de zeezijde

Reinig je ziel, luister naar je innerlijke stem

Laat elke wrok, elke kunstgreep varen

Durf je geest te openen en je zult beseffen

Waar het ware verlangen van je hart ligt

Autisme Storm.

Je leek magie

Foto: Francesca Pfeffer.

Je leek magie

Maar was fobie

Een mislukte filmster

Schopte het te ver

Dacht dat je jou alles kon veroorloven

We tolkten over jou naar doven

We vertelden in geuren en kleuren

Dat het nu ging gebeuren

Ze hielden ons voor dwazen

Als angstige domme hazen

Bleef maar op jou Chinese markt

Nu je in onze levens harkt

Jong en oud

Het laat jou koud

Zonder ticket nam jij boot en plane

En voelde je thuis als geeneen

Wat is er met jou aan de hand

Waarom koos je ook ons land

We hebben het nu gehad

Maanden in een Corona bad

Zwem maar snel weer heen

Met die tattoo op je linkerbeen

Kruip maar terug in een dier van schelp

Wees maar klein en terug een welp

Wees maar braaf en heel sereen

Dat is het beste voor elkeen

Autisme Storm.

Witte woede

Foto: Witte Woede Witte Woede op Flickr.com

Een witte woede van groene sjaals en groene vlaggen

Van gesmoorde emoties en vermoorde idealen

Ontvlammen als vuurpijlen en bommetjes in het rond

Het ontspoorde falen van besparingen en werkdruk

Tot de druk op de ketel te veel wordt

En er in de keuken geen ketel meer overblijft

De verzorgenden onze zorg nodig hebben

En verpleegkundigen hun wonden likken

In een ongelijke strijd voor alsmaar meer

Met alsmaar minder om dat meer te maken

Afgeschoten als de favoriete roos op de kermis

Uitgeblust zoals zelfs pompiers dat niet kunnen

Omdat ze denken dat ze het wel aankunnen

Dat alles wel vlotjes zal varen

Dat het een beetje aanpassen is

De dodentocht met een rollator

Verspringen zonder benen

Olympisch zwemmen voor eendagsvliegen

Mogelijkheden onmogelijk en onbeperkt

Iemand wordt er gelukkiger van

Investeerders in immobiliën en pillen

Poenscheppers aan de bron

Tot de bron geen leven meer geeft

En het paradijs een oase blijkt

Autisme Storm.

Dat dorp

Foto: Ferdi de Gier.

Een rijtuig ontdaan van alle koeienvacht

Stond daar roestig in die nacht

De versiering met kleipotjes plastieken bloemen

Nooit snoeien zoals herfstbladeren altijd knoeien

Met neef Madan met zijn hertenlach

Zijn nón lá opgezet op zowaar een vrijdag

In dat verlaten dorp waar mensen dachten dat ze nog leefden

Waar patal het voedseloffer was voor de hindi God

En mulo het muildier van een doorweekte dorpszot

Waar vrouwen nog in een van riet geweven kleed zweefden

En geroosterd bloemmeel aan hun kleine handjes kleefden

Waar chrysanten patronen op goedkope paraplu’s overleefden

Boerendochters in het stro hun ontmaagding beleefden

En de zoon van de buren dacht dat hij kon zwemmen

Toen hij het water in een gietijzeren badkuip kon temmen

Autisme Storm.

Foto: emiliacolia op Flickr.com.