Buren

Foto: Carl Vanassche.

Buren die huren

Hun kuren

Ze gluren

Buren die turen

Hun sturen

Ze vuren

Laat ze torturen

Sculpturen

Mijn pure

Laat ze texturen

Ware nature

Mijn obscure pikure

Autisme Storm.

Paaseiland

Foto: .WorldCoup. op Flickr.com.

Achtergelaten op een eiland groen zonder blauw

Neuzen in de lucht, eerder bruin dan grauw

Duizenden jaren staan ze te gluren

Ingedommeld verkleumd in de ochtenduren

Hun kale knikkers blakend in de middagzon

Vertwijfeld over lot en oorsprong

Gingen zij over velen hunner tong

Waar Pasen blijft duren

Zijn hun cloons eeuwige buren

Autisme Storm.

Toen alles nog gewoon was

Foto: Ben Heine.

Hamsterend met de klauwen graaiend

Naar de laatste ontsmette winkelkar

Het made in China toiletpapier

Naar de dagen dat we nog samenkwamen

En Corona ons alleen aan ijsjes deed denken

Met een Italiaanse venter in een crèmekleurige bagnole

Toen thuiswerk nog een recht en geen plicht was

De weken nog dagen telden

En de dagen nog uren

Toen we blij waren dat in verwegistan

Een aardbeving gebeurde daar heel verloren

En wij ons nog geen regering hadden

Mondkapjes één of andere apensoort waren

En we geen beademingsapparaat kenden

En zeurden over weer een bezoek aan het rusthuis

Terwijl we het al zo druk hadden met ontmoeten

We dagen op voorhand moesten reserveren in restaurants

En het jaar een onafgebroken festijn was

Van druk en sociaal doen en agenda’s tasken

Toen we nog in ons eentje mochten gaan hengelen

En de kat van de buren onze grootste vijand was

En niet één of ander virus van een Chinese markt

Waar de vleermuizensoep niet te versmaden was

Die tijden lijken mijlenver van deze wereld

Waar we onszelf niet meer terugvinden

In de nieuwe wereldreis die we maken

De slaapkamer ons Italië is

De keuken Frankrijk

En de leefkamer Spanje

Dat dorp

Foto: Ferdi de Gier.

Een rijtuig ontdaan van alle koeienvacht

Stond daar roestig in die nacht

De versiering met kleipotjes plastieken bloemen

Nooit snoeien zoals herfstbladeren altijd knoeien

Met neef Madan met zijn hertenlach

Zijn nón lá opgezet op zowaar een vrijdag

In dat verlaten dorp waar mensen dachten dat ze nog leefden

Waar patal het voedseloffer was voor de hindi God

En mulo het muildier van een doorweekte dorpszot

Waar vrouwen nog in een van riet geweven kleed zweefden

En geroosterd bloemmeel aan hun kleine handjes kleefden

Waar chrysanten patronen op goedkope paraplu’s overleefden

Boerendochters in het stro hun ontmaagding beleefden

En de zoon van de buren dacht dat hij kon zwemmen

Toen hij het water in een gietijzeren badkuip kon temmen

Autisme Storm.

Foto: emiliacolia op Flickr.com.