Je zegt me dat je spijt hebt van haar,
dat je wenste dat ik je eerste was.
Ik kijk je met minachting aan omdat je weet welke fouten ik heb gemaakt.
Ik vraag me af,
zal je tegen de volgende zeggen,
“Ik wou dat jij mijn eerste was.”
Het lijkt me nogal vreemd omdat je ooit van haar hield zoals je van mij deed.
Maar ik zal je dit zeggen:
Ik zal geen spijt van je hebben.
Ik zal ze niet zeggen dat ik wilde dat jij haar was.
Want hoewel we liefhadden en verloren, telt alleen de eerste.
Autisme Storm.
Wie ben ik
die leeft onder het gele woestijnzand
waar mijn voorvaderen naartoe trokken
waar ikzelf tot rust kwam
waar mijn stof ooit zal ronddwarrelen?
Wie ben ik
die leefde op de boerderij bij mijn grootmoeder
die stierf in een huis waar muren mij versmachtte
in een flat waar niemand op mij wachtte
voor ik een prins ontmoette?
Hoe ver
was de afstand met hen die dichtbij stonden?
Hoe moeilijk
te zijn wie ik niet was,
te huilen
en niemand die mijn tranen zag,
te roepen
en het doofstil bleef in de jungle,
te sterven
in een wereld die anderen voor mij maakten
in een wereld waar ik niet mijzelf mocht zijn
in een wereld die mij niet aanvaardde
in een wereld waar ik stierf voor ik dood ging?
Autisme Storm.
Foto: Mela’s Gallery.
Waar was jij toen ons eerder ik was
Omdat ik graag alleen ben
En dus anders
Omdat alleen zijn al zo druk is
En ik wil schuilen voor de boze wereld
Waar waren zij toen ik geen energie had
Omdat er een tsunami aan prikkels was
En ik werd verdronken
Omdat indrukken verwerken zo tijdrovend is
En ik rust nodig heb voor mijzelf
Waar was de wereld toen ik hulp riep
Omdat het mij te veel werd
En hun verbijstering mij wurgde
Omdat ze niet wilden begrijpen
Dat een autist alleen begrip vraagt
Autisme Storm.
Kon jij nog maar even leven
Ik jou zo een laatste knuffel geven
Kon ik maar jou warmte voelen
Jij en ik nog samen stoeien
Het huis is groot en stil
Nu jij er niet meer bent
Maar weet het was bijzonder
Dat ik zo’n maatje heb gekend
Jij bent ginds anders, zo ver vandaan
Daar is jou strijd voorgoed gedaan
Alleen jij en ik weten wat echte vriendschap is
Alleen jij en ik weten hoe erg ik jou nu mis
=====
Alleen jij weet hoeveel
Alleen jij weet hoe zwaar
Alleen jij weet hoe lang
De leegte duren zal
Alleen jij weet hoe mooi
Alleen jij weet hoe bijzonder
Alleen jij weet hoe intens
Het leven samen was
In een wereld ver vandaan
In een wereld zonder oud en pijn
In een wereld zonder ziek en klein
Zal jij opnieuw onze held weer zijn
Ga jij opnieuw gaan lopen en knoeien
En mogen we je aaien en paaien
Het ga je goed in een verborgen wereld
Nieuwe maatjes en een nieuw speelveld
Blij dat ik je vriend mocht zijn
Ook al doet afscheid toch zo pijn
Autisme Storm.
Jij en ik. Een explosief verhaal.
Dat is ADHD en autisme twee tezamen.
Dat is yin versus yang.
Dat zijn twee krachten die elkaar verkrachten.
Een tremblement de terre.
Twee grondlagen die elkaar schuren tot er geen weg meer terug is.
Schuren tot ze scheuren.
Beuken tot ze botsen.
De stilte van Hiroshima en de vernietiging van Nagasaki.
Het aanzuigeffect van een moeras.
De explosie van een vulkaan.
De hitte van de Algerijnse woestijn.
De verwevenheid van mosselen en een schelp.
Elkaar loslaten, elkaar treffen, de Big Bang.
Geen theorie. Dé praktijk. De verbondenheid.
Autisme Storm.
Autisme Storm 