Je zegt me dat je spijt hebt van haar,
dat je wenste dat ik je eerste was.
Ik kijk je met minachting aan omdat je weet welke fouten ik heb gemaakt.
Ik vraag me af,
zal je tegen de volgende zeggen,
“Ik wou dat jij mijn eerste was.”
Het lijkt me nogal vreemd omdat je ooit van haar hield zoals je van mij deed.
Maar ik zal je dit zeggen:
Ik zal geen spijt van je hebben.
Ik zal ze niet zeggen dat ik wilde dat jij haar was.
Want hoewel we liefhadden en verloren, telt alleen de eerste.
Autisme Storm.
Probeer te spreken over liefde en je zult je verstand verliezen
Autisme Storm.
Te veel balast
Achter mij gelaten
Te veel balast
Te lang meegesleurd
Naar een toekomst van beton
Onsmeltbaar voor de middernachtzon
Drukkend op slapen en oorgaten
Testament van het verleden
Balast van een last
Belast zonder waarde
Balast opnieuw verkast
Gebeten door het verleden
Gesmoord door het heden
Zoekend naar morgen
Die een kopie blijkt van vandaag
Gedood door de zoektocht
Versmoord door de rite
Verdronken in de algemeenheid
Bezweken aan de noodzaak
Te zijn zoals iedereen
Te doen zoals iedereen
Te verliezen zoals iedereen
Oude muizen in nieuwe huizen
Nieuwe huizen in oude straten
Oude straten in een nieuwe stad
Volgepropt met oude muizen
Kon ik maar ontsnappen
Kon ik maar verslaan
Kon ik maar vergeten
Donkere dromen en oude bomen
Kon ik maar ademen
Kon ik maar leven
Kon ik maar lopen
Naar bestemming later
Naar een wereld zonder zorgen
Autisme Storm.
Ik verloor mijn weg
In een wereld die bleef stilstaan
In de leegte van het bestaan
Ik voelde mij klein en groot tegelijk
Wachtend tot er iets gebeuren zou
Maar alles kwam terug
Zonder helden, zonder winnaars
De vlakte bleef vlak
En de ene dag strompelde over de volgende
Tot de week weker werd
En de maand wachtte op maandagen
De wereld leek leeg
De hoofden vol
De mens bleef dwaas
En de bazen de baas
Niets zou veranderen, niets zou zijn
We bleven verweesd, we bleven klein
Autisme Storm.
Het was niet de dag
Het was niet de dag die het zou moeten
Het was de dag die het zou worden
Een dag zonder lach
Omdat die lach was verdwenen
Omdat het onweer de dag kaapte
Het werd geen routine
Omdat de verandering mij gijzelde
Omdat chaos het losgeld betaalde
De regelmaat werd verkracht vannacht
Door Somalische piraten in mijn hoofd
Die mijn ochtend zouden bepalen
Het werd oorlog
Een strijd om te overleven
In een wereld van chaos
Waarin ik de weg kwijt raakte
Waarin ik verdwaalde in hersenspinsels
Waarin ik mijzelf verloor
Ik wilde roepen om hulp
Maar niemand heeft mij leren roepen
Ik zocht woorden om aandacht
Maar mijn zoekfunctie blokkeerde
Totaal en weer een keer
Een keer teveel
Te veel rotzooi
Om te ontsnappen uit de chaos
Chaos die ik alleen zie
Chaos die ik alleen beleef
Chaos mijn grootste vijand
Als piraten met kalashnikovs
Als rovers met zwaarden
Als terroristen met granaatwerpers
Als een woord een verwijt wordt
Als de rede wordt begraven
Als Cupido een schrikbewind voert
Een hart een handgranaat
Een pijl een oorlogswapen
De liefde de haat
Hoe fout kan het gaan
In een milliseconde van chaos
In een fractie van ontreddering
In een moment van totale onmacht
Het werd weer een dag
Die jij en ik niet zo graag mag
Het was jammer weer
Niet mijn dag
Autisme Storm.
Hamsterend met de klauwen graaiend
Naar de laatste ontsmette winkelkar
Het made in China toiletpapier
Naar de dagen dat we nog samenkwamen
En Corona ons alleen aan ijsjes deed denken
Met een Italiaanse venter in een crèmekleurige bagnole
Toen thuiswerk nog een recht en geen plicht was
De weken nog dagen telden
En de dagen nog uren
Toen we blij waren dat in verwegistan
Een aardbeving gebeurde daar heel verloren
En wij ons nog geen regering hadden
Mondkapjes één of andere apensoort waren
En we geen beademingsapparaat kenden
En zeurden over weer een bezoek aan het rusthuis
Terwijl we het al zo druk hadden met ontmoeten
We dagen op voorhand moesten reserveren in restaurants
En het jaar een onafgebroken festijn was
Van druk en sociaal doen en agenda’s tasken
Toen we nog in ons eentje mochten gaan hengelen
En de kat van de buren onze grootste vijand was
En niet één of ander virus van een Chinese markt
Waar de vleermuizensoep niet te versmaden was
Die tijden lijken mijlenver van deze wereld
Waar we onszelf niet meer terugvinden
In de nieuwe wereldreis die we maken
De slaapkamer ons Italië is
De keuken Frankrijk
En de leefkamer Spanje
Het zoeken, het vragen, het snel willen behagen
Met standaard woorden en gekende vragen
Een elektronische snelweg van verloren dagen
Met leugens, gefake, afwerpen van meerdere lagen
Zo naakt en zo bloot
Zo klein en zo groot
Ik zocht en verloor
Geen liefde, maar goor
Het zoeken, het vragen, het snel willen behagen
Versleten mijn jeugd, mijn jonge adonis dagen
Het was geen verhaal
Het was heel banaal
Veel verdriet en veel pijn
Waar ik niet hoor te zijn
Het zoeken, het vragen, het snel willen behagen
Een verslaving van begeerte die velen beklagen
Een dondere ziel komt zomaar naar boven
Waar men alles en meer zal gaan geloven
Een muisklik, een sweep
Om aandacht hij riep
Doch bespot door een creep
Zijn vertrouwen een vergiet
Autisme Storm.
(Liedtekst:)
​​​​​Ik gaf je mijn hart, maar je zag het niet
Ik gaf je mijn ziel, maar je lust hem niet
.
Toch bleef je mij verbazen
Als een storm rondrazen
De spiegel jou wereld
Als een slaapnachtkus
.
En als ik nu mag spreken
Dat laat ik je weten
Dat laat ik mij gaan
Als een geile krielhaan
.
Ik gaf je mijn hart, maar je zag het niet
Ik gaf je mijn ziel, maar je lust hem niet
.
Toch bleef je mij negeren
Als een zak vol kleren
Jou vrienden jou keet
Als een eigen planeet
.
En als ik nu kon kiezen
Dan wil ik niet verliezen
Dan wil ik bij jou zijn
Met een half glas wijn
.
Ik gaf je mijn hart, maar je zag het niet
Ik gaf je mijn ziel, maar je lust hem niet
.
Toch loop je met die knapen
Met een jeans vol gaten
Kijk maar naar ze op
Als een buikspreekpop
.
En als ik nu kon toveren
Dan wil jou veroveren
Dan wil ik er zijn
Als jou lichtkonijn
.
Ik gaf je mijn hart, maar je zag het niet
Ik gaf je mijn ziel, maar je lust hem niet
.
Je ging toen lopen schat
Naar een grote stad
Vijf kerels een kat
En een heel groot bad
.
Ik gaf je mijn hart, maar je zag het niet
Ik gaf je mijn ziel, maar je lust hem niet
Ik gaf je mijn hart, maar je zag het niet
Ik gaf je mijn ziel, maar je lust hem niet
Autisme Storm.
Moe van het moeten kiezen
Schrik om te verliezen
Zoveel keuzes, zoveel vragen
In te korte grijze dagen
Waarom kiest men niet voor mij?
Mijn twijfels dan opzij
Mensen moeten keuzes maken
Waar is mijn vaste baken?
Ik wil naar een ander land zonder avontuur
Want zelf kiezen valt mij veel te duur
Autisme Storm.
Soms ben ik voor jou wat traag.
Maar vergeet nooit ik zie je graag.
Soms gaat alles voor mij veel te snel.
En voel ik mij niet goed in mijn vel.
Dan moet ik de marathon lopen.
Dan staat piste 1 tot 8 voor mij open.
Dan kan ik niet kiezen.
En riskeer ik mijzelf te verliezen.
Dan ben ik zo verschrikkelijk boos.
Dan schuil ik in mijn eigen doos.
Dan wil ik niet kiezen.
Dan maak ik een puinhoop.
Dan heb ik jou nodig.
Dan vecht ik mijn strijd.
Met brokken en nijd.
Dan heb ik spijt.
Dat jij nu weer lijdt.
Als ik boos lijk op jou.
Vergeet dat dan heel gouw.
Want boos ben ik nooit op jou.
Dat is iets wat ik nooit wou.
Boos ben ik op mijzelf en de wereld eromheen.
Die maakt mij soms kwaad dat ik er om ween.
Alleen met jou zie ik alles helder en alle verbanden.
Alleen met jou kan ik veilig landen.
Love you.
Autisme Storm.
Autisme Storm 