Foto: AI – WordPress.com.
Verborgen lag jij daar
je knipoogde heel stil
alsof het je niet kon schelen
misschien waren er zo velen
Voor mij was jij bijzonder
een zevende wereldwonder
en alleen ik wist
wie jij echt was
Autisme Storm.
De ontdekking
Tag: wereld
Het licht scheen
Foto: AI – WordPress.com.
het licht scheen
niet langer heen
maar volop
van teen tot kop
geen idee of het herfst of lente was
toen ik het zag, toen ik het las
maar vandaag was iemand blij
en ik wist… dat was hij
Autisme Storm.
Gebroken hart
Hoe genees ik een gebroken hart?
Mijn hele wereld is uit elkaar gevallen.
Hoe vind ik hoop in een gloednieuwe dag,
als degene van wie ik hou weg is?
Mijn geest stroomt over van herinneringen aan jou,
van alles wat we hebben gedeeld, alles wat we wisten.
Ik verlang naar je aanraking en je warme omhelzing,
de blik in je ogen, de glimlach op je gezicht.
Mijn dromen zijn gevuld met jouw zachte kus.
Ik word wakker en huil om alles wat ik mis.
Hoe kan ik een gebroken hart herstellen,
als mijn enige ware liefde en ik uit elkaar zijn?
Mijn hart weet alleen van jou te houden, het wil niet loslaten, wat moet ik doen?
Onze momenten samen waren kostbaar en weinig,
maar ik koesterde ze allemaal meer dan je wist.
Ik hou van je, mijn engel, en dat zal altijd zo blijven.
Ik hield toen van je en ik hou nog steeds van je.
Dromen
Dromen van de dag
Dat wolken nog bewogen
En mij voortsleepten naar morgen
Toen de koffie nog heet werd gedronken
Zoeken naar de dag
Dat de bloemen nog kleurden
Door aan potlood hangende kinderen
Toen de klas nog een school met meester was
Vergeten die dag
Dat knuffelen nog mocht
Door lichamen te laven met wisselende contacten
Toen de wereld ons dorp was
Begraven die dag
Van bubbels in glazen
Onze agenda een bibliotheek
En we dansten op het ritme van de regen
Hoop op een dag
Dat we opnieuw lachen met nonkel Atsjoem
Vakantie weer reizen naar ver weg is
En muggen onze enige tegenpartij
Autisme Storm.
Wie ben ik?
Wie ben ik
die leeft onder het gele woestijnzand
waar mijn voorvaderen naartoe trokken
waar ikzelf tot rust kwam
waar mijn stof ooit zal ronddwarrelen?
Wie ben ik
die leefde op de boerderij bij mijn grootmoeder
die stierf in een huis waar muren mij versmachtte
in een flat waar niemand op mij wachtte
voor ik een prins ontmoette?
Hoe ver
was de afstand met hen die dichtbij stonden?
Hoe moeilijk
te zijn wie ik niet was,
te huilen
en niemand die mijn tranen zag,
te roepen
en het doofstil bleef in de jungle,
te sterven
in een wereld die anderen voor mij maakten
in een wereld waar ik niet mijzelf mocht zijn
in een wereld die mij niet aanvaardde
in een wereld waar ik stierf voor ik dood ging?
Autisme Storm.
Wil jouw drukte niet
Kon ik maar ontsnappen
Aan de storm in de woestijn
Aan de drukte in een bos zonder bomen
Kon ik maar dromen zonder beelden
In een lege wereld
Zonder mensen die praten
Zonder raadsels en emoties
In een wereld die klein en eenvoudig bleef
In een dag die gewoon zweeg
Autisme Storm.
Begrip om ik
Foto: Mela’s Gallery.
Waar was jij toen ons eerder ik was
Omdat ik graag alleen ben
En dus anders
Omdat alleen zijn al zo druk is
En ik wil schuilen voor de boze wereld
Waar waren zij toen ik geen energie had
Omdat er een tsunami aan prikkels was
En ik werd verdronken
Omdat indrukken verwerken zo tijdrovend is
En ik rust nodig heb voor mijzelf
Waar was de wereld toen ik hulp riep
Omdat het mij te veel werd
En hun verbijstering mij wurgde
Omdat ze niet wilden begrijpen
Dat een autist alleen begrip vraagt
Autisme Storm.
Bestemming later
Te veel balast
Achter mij gelaten
Te veel balast
Te lang meegesleurd
Naar een toekomst van beton
Onsmeltbaar voor de middernachtzon
Drukkend op slapen en oorgaten
Testament van het verleden
Balast van een last
Belast zonder waarde
Balast opnieuw verkast
Gebeten door het verleden
Gesmoord door het heden
Zoekend naar morgen
Die een kopie blijkt van vandaag
Gedood door de zoektocht
Versmoord door de rite
Verdronken in de algemeenheid
Bezweken aan de noodzaak
Te zijn zoals iedereen
Te doen zoals iedereen
Te verliezen zoals iedereen
Oude muizen in nieuwe huizen
Nieuwe huizen in oude straten
Oude straten in een nieuwe stad
Volgepropt met oude muizen
Kon ik maar ontsnappen
Kon ik maar verslaan
Kon ik maar vergeten
Donkere dromen en oude bomen
Kon ik maar ademen
Kon ik maar leven
Kon ik maar lopen
Naar bestemming later
Naar een wereld zonder zorgen
Autisme Storm.
De stilstand
Ik verloor mijn weg
In een wereld die bleef stilstaan
In de leegte van het bestaan
Ik voelde mij klein en groot tegelijk
Wachtend tot er iets gebeuren zou
Maar alles kwam terug
Zonder helden, zonder winnaars
De vlakte bleef vlak
En de ene dag strompelde over de volgende
Tot de week weker werd
En de maand wachtte op maandagen
De wereld leek leeg
De hoofden vol
De mens bleef dwaas
En de bazen de baas
Niets zou veranderen, niets zou zijn
We bleven verweesd, we bleven klein
Autisme Storm.
Ontsnapping aan de chaos
Ontsnappen aan onvermijdelijke verdrinking
In het grote verhaal voor ons gesoeplepeld
Gewurgd door de noodzaak
Voldoen aan hun social killer events
Om weldra te stikken
In een wereld van tranen en verdriet
Snuif je jou eigen wereld in
Lik je aan verboden vruchten
Verzwelg je roze nijlpaarden
Om te ontsnappen
Aan een oceaan van verplichtingen
Aan een wereld van chaos
Aan een leven van overleven
Om je ergens thuis te voelen
In een huis dat reeds werd afgebroken
Met slaapkamers op half negen
Met een keuken vol cola en citroen
Een egel door je neus
Een krokodil door je mond
Een grijze kater door het hoofd
En een bizon tussen de benen
Gedreven door verdreven angsten
Verdwenen met geleende dromen
Bezwangerd met een replay
Bevroren in de tijd
Slapend door mistige dagen
Van indrukken en lagen
Zoekend naar een spiegel
Die een vloeipapier blijkt
Dansend met de eigen ziel
Die plots naast jou grote voeten viel
Autisme Storm 